Ślub konkordatowy

Ślub konkordatowy pozwala połączyć ceremonię religijną ze skutkami cywilnoprawnymi, dzięki czemu narzeczeni dopełniają wszystkich formalności podczas jednej uroczystości. To praktyczne rozwiązanie funkcjonuje w Polsce od 1998 roku, stanowiąc doskonałe ułatwienie dla par planujących ślub wyznaniowy o mocy prawnej.

W tym modelu przysięgę składa się bezpośrednio przed duchownym, który na czas ceremonii przejmuje również rolę reprezentanta państwa. To po jego stronie leży skompletowanie podpisanej dokumentacji i terminowe przekazanie jej do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego w celu sporządzenia aktu małżeństwa. Dla nowożeńców oznacza to maksymalną wygodę oraz oszczędność czasu, całkowicie eliminując konieczność organizowania osobnej wizyty w urzędzie.

Czym różni się ślub konkordatowy od ślubu kościelnego i cywilnego?

Wybór między ślubem cywilnym, kościelnym a konkordatowym sprowadza się przede wszystkim do konsekwencji prawnych oraz liczby uroczystości, jakie trzeba zaplanować.

Forma ślubu	Skutki prawne	Wymiar religijny	Liczba uroczystości
Ślub cywilny	pełna moc prawna	brak	jedna uroczystość
Ślub kościelny	brak skutków prawnych	sakrament religijny	jedna uroczystość
Ślub konkordatowy	pełna moc prawna	sakrament religijny	jedna uroczystość łączona

Ślub w Urzędzie Stanu Cywilnego ma charakter wyłącznie świecki. Złożenie przysięgi przed urzędnikiem sprawia, że związek natychmiast zaczyna podlegać przepisom Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Ślub cywilny wywołuje pełne skutki prawne, jednak nie posiada żadnego odniesienia do sfery wyznaniowej.

Z kolei tradycyjny ślub kościelny bez dopełnienia procedur państwowych jest wyłącznie aktem wiary. Choć narzeczeni przyjmują sakrament przed duchownym i wspólnotą wiernych, w świetle polskiego prawa małżeństwo wyznaniowe nie istnieje i nie niesie za sobą żadnych skutków prawnych.

Najchętniej wybieranym rozwiązaniem jest ślub konkordatowy, który sprawnie łączy oba porządki podczas jednego wydarzenia. Narzeczeni przysięgają sobie miłość w świątyni, a duchowny w terminie 5 dni przekazuje dokumentację do urzędu stanu cywilnego. Dzięki ślubowi konkordatowemu małżeństwo zyskuje oficjalną moc prawną, co pozwala parze młodej uniknąć konieczności organizowania dwóch osobnych ceremonii.

Jakie skutki cywilnoprawne wywołuje małżeństwo konkordatowe?

Ślub kościelny może mieć dokładnie taką samą moc prawną jak ceremonia w urzędzie stanu cywilnego. Wystarczy, że narzeczeni zdecydują się na ślub konkordatowy – wtedy oświadczenia złożone przed duchownym trafiają bezpośrednio do urzędu stanu cywilnego, a sporządzony tam akt małżeństwa nadaje relacji oficjalny bieg w świetle Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Decyzja o ślubie konkordatowym niesie za sobą bezpośrednie skutki prawne i formalne:

• powstanie wspólności majątkowej, co oznacza, że dorobek zgromadzony w trakcie trwania związku staje się majątkiem wspólnym (chyba że spisana zostanie notarialna intercyza),
• zmiana stanu cywilnego oraz nazwiska na warunkach zadeklarowanych oficjalnie przed ceremonią,
• wzajemne zobowiązania osobiste, w tym nałożony przez prawo obowiązek wierności, wzajemnej pomocy oraz współdziałania dla dobra rodziny,
• automatyczne dziedziczenie ustawowe, zapewniające miejsce w pierwszej grupie spadkowej na równi z dziećmi,
• domniemanie pochodzenia dziecka, dzięki któremu mąż matki zostaje z automatu uznany za ojca każdego dziecka narodzonego w czasie trwania małżeństwa,
• przywileje formalne i podatkowe, takie jak prawo do wspólnego rozliczania PIT-u, objęcie małżonka ubezpieczeniem zdrowotnym czy pełny dostęp do jego dokumentacji medycznej w szpitalu.

Choć sama przysięga ma wymiar religijny, w świetle prawa państwowego małżeństwo konkordatowe może zostać rozwiązane wyłącznie przez sąd powszechny poprzez orzeczenie rozwodu lub separacji.

Kto może zawrzeć ślub konkordatowy?

Ślub konkordatowy pociąga za sobą skutki zarówno cywilne, jak i religijne, dlatego narzeczeni muszą jednocześnie spełnić wymogi polskiego Kodeksu rodzinnego oraz norm prawa kanonicznego. Standardowym warunkiem prawnym jest pełnoletniość, jednak kobieta po ukończeniu 16\. roku życia również może zawrzeć związek małżeński, jeżeli uzyska prawomocną zgodę sądu opiekuńczego.

Zawarcie małżeństwa wykluczają formalne przeszkody prawne. Do ceremonii nie zostaną dopuszczone osoby, u których występuje:

• pozostawanie w aktualnym i ważnym związku małżeńskim,
• ubezwłasnowolnienie całkowite,
• ciężka choroba psychiczna lub niepełnosprawność intelektualna,
• pokrewieństwo oraz powinowactwo w linii prostej,
• relacja pokrewieństwa między rodzeństwem,
• prawny stosunek przysposobienia.

W prawie kanonicznym przewidziano także procedurę tzw. ślubu jednostronnego, gdy partner jest nieochrzczony, niewierzący lub należy do innej wspólnoty religijnej. W takich okolicznościach niezbędna jest dyspensa biskupa diecezjalnego, a strona katolicka musi złożyć pisemne oświadczenie o zachowaniu wiary oraz zobowiązać się do katolickiego wychowania potomstwa.

Jakie kościoły i związki wyznaniowe mogą udzielać ślubów konkordatowych?

W Polsce ceremonia religijna może wywoływać bezpośrednie skutki cywilnoprawne, co pozwala narzeczonym zawrzeć prawnie wiążący związek małżeński bez konieczności składania przysięgi przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Przywilej ten przysługuje obecnie jedynie 11 związkom wyznaniowym. Ich status różni się źródłem umocowania prawnego: relacje z Kościołem katolickim reguluje ratyfikowany konkordat, natomiast funkcjonowanie pozostałych dziesięciu wspólnot określają dedykowane ustawy państwowe.

Do zawierania małżeństw wyznaniowych ze skutkiem cywilnym uprawnione są:

• kościół katolicki (w tym obrządek rzymskokatolicki, greckokatolicki, ormiański oraz bizantyjsko-słowiański),
• polski autokefaliczny kościół prawosławny,
• kościół ewangelicko-augsburski,
• kościół ewangelicko-reformowany,
• kościół ewangelicko-metodystyczny,
• kościół chrześcijan baptystów,
• kościół adwentystów dnia siódmego,
• kościół polskokatolicki,
• kościół starokatolicki mariawitów,
• kościół zielonoświątkowy,
• związek gmin wyznaniowych żydowskich w RP.

W trakcie uroczystości duchowny przyjmuje od przyszłych małżonków zgodne oświadczenia w obecności dwóch pełnoletnich świadków, a sporządzona dokumentacja zostaje w ciągu 5 dni przekazana do właściwego urzędu stanu cywilnego. Wyznawcy innych wspólnot religijnych w Polsce muszą zawrzeć odrębny ślub cywilny, aby ich związek uzyskał pełną moc prawną.

Kiedy i gdzie załatwia się formalności związane ze ślubem konkordatowym?

Organizacja ślubu konkordatowego łączy wymogi prawa kanonicznego z przepisami państwowymi, dlatego narzeczeni muszą dopełnić procedur zarówno w parafii, jak i w Urzędzie Stanu Cywilnego. Na uregulowanie wszystkich formalności najlepiej zarezerwować od 3 do 6 miesięcy przed planowaną uroczystością.

Sprawny przebieg przygotowań ułatwia zrealizowanie poszczególnych etapów:

1. rezerwacja terminu ceremonii w kancelarii parafialnej narzeczonej lub narzeczonego,
2. spisanie protokołu przedślubnego oraz ewentualne uzyskanie zgody proboszcza (tzw. licencji) na ślub w innej parafii,
3. wspólna wizyta w dowolnym Urzędzie Stanu Cywilnego wraz z ważnymi dowodami osobistymi lub paszportami,
4. złożenie oficjalnego zapewnienia o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa,
5. przekazanie kompletu uzyskanych zaświadczeń do rąk księdza przed wyznaczoną datą ceremonii.

Podczas planowania formalności w USC warto pamiętać, że rejonizacja nie obowiązuje, dzięki czemu narzeczeni mogą wybrać dowolną placówkę w kraju bez względu na adres zameldowania. Wydane przez urzędnika zaświadczenie zachowuje ważność przez 6 miesięcy, dlatego wizytę w urzędzie należy odbyć najwcześniej na pół roku przed planowanym ślubem.

Jakie dokumenty są potrzebne do ślubu konkordatowego?

Zorganizowanie ślubu konkordatowego wiąże się z dopełnieniem formalności w dwóch instytucjach: Urzędzie Stanu Cywilnego oraz kancelarii parafialnej. Warto poznać procedury z odpowiednim wyprzedzeniem, aby uniknąć niepotrzebnego stresu tuż przed tą wyjątkową uroczystością.

Wizyta w Urzędzie Stanu Cywilnego przebiega sprawnie, jednak wymaga Waszej osobistej obecności z ważnymi dowodami tożsamości. Celem spotkania jest uzyskanie zaświadczenia o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, które urzędnik sporządza w trzech egzemplarzach.

Nieco więcej zaangażowania wymaga skompletowanie dokumentacji kościelnej. W kancelarii parafialnej należy przedłożyć komplet wymaganych zaświadczeń:

• aktualnej metryki chrztu z adnotacją o stanie wolnym, która zachowuje ważność przez 6 miesięcy od chwili wydania,
• świadectwa bierzmowania, o ile informacja o tym sakramencie nie widnieje na akcie chrztu,
• zaświadczeń potwierdzających ukończenie kursu przedmałżeńskiego oraz odbycie spotkań w poradni życia rodzinnego,
• danych osobowych dwojga pełnoletnich świadków: imion, nazwisk, wieku, adresów zamieszkania oraz numerów PESEL,
• potwierdzeń odbycia spowiedzi przedślubnej, które przekazuje się do zakrystii bezpośrednio przed rozpoczęciem mszy.

W przypadku planowania ceremonii w świątyni innej niż Wasze parafie zamieszkania, konieczne jest uzyskanie tak zwanej licencji lub pisemnej zgody od właściwego proboszcza.

Jak przygotować się do wizyty w Urzędzie Stanu Cywilnego?

Jakie zaświadczenie wydaje Urząd Stanu Cywilnego przed ślubem konkordatowym?

Planując ślub konkordatowy, narzeczeni muszą w pierwszej kolejności uzyskać z Urzędu Stanu Cywilnego zaświadczenie o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa. Dokument ten ma fundamentalne znaczenie prawne, stanowiąc formalne potwierdzenie, że para może legalnie wstąpić w związek małżeński.

Cała procedura obejmuje kilka niezbędnych kroków formalnych:

1. osobistą wizytę narzeczonych w Urzędzie Stanu Cywilnego,
2. weryfikację danych tożsamości przyszłych małżonków przez urzędnika,
3. złożenie oficjalnych zapewnień o braku prawnych przeszkód do ślubu,
4. wydanie zaświadczenia w trzech jednakowych egzemplarzach,
5. dostarczenie kompletu otrzymanych formularzy do kancelarii parafialnej jeszcze przed ceremonią.

Bez dostarczenia kompletu tych dokumentów duchowny nie ma prawa przyjąć oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński.

Jak długo jest ważne zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego?

Zaświadczenie o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa wydawane przez Urząd Stanu Cywilnego zachowuje ważność przez dokładnie 6 miesięcy od daty wystawienia. Sama ceremonia ślubna musi odbyć się przed upływem tego terminu, ponieważ przekroczenie tej daty skutkuje całkowitą utratą mocy prawnej dokumentu.

Jeśli termin upłynie, ślub wyznaniowy nie wywoła skutków cywilnoprawnych, a związek w świetle prawa nie zostanie uznany. W takim przypadku całą procedurę urzędową trzeba powtórzyć od początku, co wiąże się z kolejną wizytą w USC oraz uiszczeniem nowej opłaty skarbowej.

Jakie formalności kościelne obejmuje przygotowanie do ślubu konkordatowego?

Przygotowania do ślubu konkordatowego wymagają dopełnienia określonych procedur formalnych, załatwianych najczęściej w parafii zamieszkania jednego z przyszłych małżonków. Właściwe zaplanowanie wszystkich etapów pozwala sprawnie i bezstresowo przejść przez wymagania prawa kanonicznego.

Kluczowe kroki na drodze do zawarcia sakramentu małżeństwa obejmują:

1. odbycie kursu przedmałżeńskiego oraz trzech obowiązkowych spotkań w poradni życia rodzinnego,
2. spisanie protokołu przedślubnego w kancelarii na około trzy miesiące przed uroczystością w celu weryfikacji tożsamości i wykluczenia przeszkód kanonicznych,
3. ogłoszenie zapowiedzi przedślubnych przez dwie kolejne niedziele z ambony lub umieszczenie ich w parafialnej gablocie ogłoszeń,
4. uzyskanie tzw. licencji z parafii macierzystej, jeśli ślub ma odbyć się w innej świątyni,
5. odbycie dwukrotnej spowiedzi i oddanie podpisanych zaświadczeń w zakrystii bezpośrednio przed rozpoczęciem ceremonii.

Jak przebiega ślub konkordatowy krok po kroku?

Ślub konkordatowy trwa zazwyczaj około godziny i pozwala dopełnić wszystkich formalności podczas jednej ceremonii. Łączy on tradycyjne nabożeństwo sakramentalne ze skutkami cywilnoprawnymi, dzięki czemu narzeczeni uzyskują status małżeństwa jednocześnie w świetle wiary oraz przepisów państwowych.

Przebieg całej uroczystości dzieli się na pięć kluczowych etapów:

1. wejście i liturgia słowa, podczas których celebrans wita parę młodą oraz gości, a po odczytaniu fragmentów Pisma Świętego wygłasza kazanie poświęcone powadze sakramentu małżeństwa,
2. rozmowa kapłana z narzeczonymi, w trakcie której duchowny upewnia się co do dobrowolności ich decyzji, woli trwania w dozgonnej wierności oraz gotowości do chrześcijańskiego wychowania potomstwa,
3. złożenie przysięgi małżeńskiej oraz wymiana obrączek na dłoniach przewiązanych stułą, co stanowi najważniejszy i najbardziej wzruszający moment całej uroczystości,
4. podpisanie dokumentów z urzędu stanu cywilnego w zakrystii lub przy ołtarzu, gdzie w obecności dwóch pełnoletnich świadków nowożeńcy nadają swojemu związkowi moc prawną,
5. liturgia eucharystyczna wraz z uroczystym błogosławieństwem, w trakcie której świeżo upieczeni małżonkowie przyjmują komunię świętą oraz otrzymują specjalne pasterskie błogosławieństwo na nową drogę wspólnego życia.

Jaką rolę odgrywają duchowny i świadkowie ślubu?

Ślub konkordatowy łączy tradycję sakramentalną z wymogami prawa cywilnego, wywołując jednocześnie skutki prawne na gruncie kanonicznym i państwowym. Z tego względu zarówno duchowny celebrujący liturgię, jak i świadkowie pełnią podczas uroczystości konkretne, ściśle określone role formalne.

Kapłan występuje w podwójnej roli – szafarza ceremonii oraz reprezentanta instytucji państwa. Jeszcze przed rozpoczęciem uroczystości duchowny weryfikuje tożsamość narzeczonych na podstawie dokumentów tożsamości, a przy ołtarzu przyjmuje nie tylko przysięgę małżeńską, lecz także oficjalne oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński. Kluczowym dopełnieniem jego urzędowej funkcji jest sporządzenie i podpisanie stosownych zaświadczeń, które w ustawowym terminie muszą zostać przekazane do urzędu stanu cywilnego w celu sporządzenia aktu małżeństwa.

Równie odpowiedzialne zadanie spoczywa na świadkach ceremonii. Świadkami mogą być wyłącznie osoby pełnoletnie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych oraz ważny dokument tożsamości bez względu na wyznanie. Głównym obowiązkiem świadków jest poświadczenie faktu zawarcia małżeństwa poprzez złożenie podpisów na trzech egzemplarzach zaświadczenia z USC bezpośrednio po ceremonii. Poza dopełnieniem wymogów prawnych ich obecność ma przede wszystkim ogromne znaczenie symboliczne i stanowi nieocenione wsparcie emocjonalne dla pary młodej.

W jakim terminie duchowny przekazuje dokumenty do Urzędu Stanu Cywilnego?

Po zawarciu ślubu konkordatowego to na duchownym spoczywa obowiązek sfinalizowania formalności urzędowych. Duchowny ma dokładnie 5 dni od ceremonii na przekazanie kompletu dokumentów – w tym podpisanego zaświadczenia o zawarciu związku małżeńskiego – do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego.

Terminowe dopełnienie tej procedury jest kluczowe, aby związek wywołał pełne skutki cywilnoprawne. Niedotrzymanie wyznaczonego terminu skutkuje wstrzymaniem procedury i odmową sporządzenia aktu małżeństwa przez kierownika USC. Dopiero terminowe dostarczenie dokumentacji sprawia, że ślub kościelny zyskuje oficjalną moc prawną w świetle przepisów państwowych.

Jakie są opłaty związane ze ślubem konkordatowym?

Ślub konkordatowy pozwala połączyć ceremonię religijną ze skutkami cywilnymi, co wiąże się z koniecznością uregulowania opłat zarówno w urzędzie stanu cywilnego, jak i w parafii.

Jedynym sztywnym, odgórnie ustalonym kosztem prawnym jest opłata skarbowa za sporządzenie aktu małżeństwa. Wynosi ona dokładnie 84 złote i trafia bezpośrednio na konto właściwego urzędu stanu cywilnego przed wydaniem dokumentów niezbędnych do ślubu.

W kościele wydatki mają charakter zwyczajowy, a ich wysokość zależy od ustaleń w konkretnej parafii. Za celebrację mszy narzeczeni składają dobrowolną ofiarę, do której najczęściej należy doliczyć osobne wynagrodzenie dla organisty oraz kościelnego.

Wydatki mogą pojawić się również podczas przygotowań formalno-duszpasterskich i obejmują zazwyczaj:

• nauki przedmałżeńskie,
• konsultacje w poradni życia rodzinnego,
• wygłoszenie zapowiedzi przedślubnych,
• formalności kancelaryjne związane ze spisaniem protokołu,
• wydanie licencji kościelnej, gdy uroczystość odbywa się poza rodzimą parafią.

Jakie formalności należy załatwić po ślubie konkordatowym?

Po ślubie konkordatowym przychodzi czas na urzędowe formalności, które można sprawnie zamknąć w kilku krokach. Całą procedurę formalną rozpoczyna parafia, przekazując niezbędne zaświadczenie do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego. Gdy urzędnicy zarejestrują małżeństwo i sporządzą akt ślubu, możecie bezpłatnie odebrać jego pierwszy odpis skrócony.

Zmiana nazwiska wiąże się z koniecznością wymiany podstawowych dokumentów tożsamości – dowodu osobistego, paszportu oraz prawa jazdy. Wniosek o nowy dowód osobisty należy złożyć w ciągu 30 dni od dnia sporządzenia aktu małżeństwa. Dotychczasowy dokument zachowuje ważność jeszcze przez 120 dni od momentu aktualizacji danych w rejestrze PESEL, co daje bezpieczny czas na dopełnienie procedur.

Świeżo upieczeni małżonkowie powinni pamiętać również o zgłoszeniu nowych danych w instytucjach codziennego użytku. O zmianie nazwiska należy poinformować:

• banki i instytucje finansowe,
• towarzystwa ubezpieczeniowe,
• placówki medyczne oraz przychodnie,
• dostawców energii, gazu i pozostałych mediów,
• operatorów sieci komórkowych oraz dostawców internetu.

Kwestie zawodowe zależą bezpośrednio od formy zatrudnienia. Pracownicy etatowi przekazują informację do działu kadr, który rozlicza zmianę z ZUS-em. Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą muszą zaktualizować swój wpis w CEIDG w terminie 7 dni.

Jak uzyskać skrócony odpis aktu małżeństwa?

Po ślubie pierwszy skrócony odpis aktu małżeństwa otrzymacie całkowicie bezpłatnie – do wyboru w tradycyjnej formie papierowej lub nowoczesnej wersji elektronicznej.

W przypadku wersji drukowanej dokument odbierzecie osobiście w dowolnym Urzędzie Stanu Cywilnego w całej Polsce, bez względu na miejsce zawarcia małżeństwa. Podczas wizyty wystarczy okazać dowód osobisty lub paszport.

Wszystkie formalności możecie zrealizować także online bez wychodzenia z domu. Na portalu Gov.pl wniosek złożycie w zaledwie kilka minut, logując się przez Profil Zaufany, e-dowód lub aplikację mObywatel. Gotowy dokument, opatrzony bezpiecznym podpisem cyfrowym, zostanie przesłany bezpośrednio do Waszej skrzynki ePUAP.

Zwolniony z opłat jest wyłącznie pierwszy egzemplarz dokumentu. Za każdy kolejny odpis aktu małżeństwa należy wnieść opłatę skarbową w wysokości 22 zł.

Jak zawrzeć ślub konkordatowy z obcokrajowcem?

Planując ślub konkordatowy z obcokrajowcem, należy przygotować się na nieco dłuższą i bardziej wymagającą ścieżkę formalną. Sprawne przejście procedury zależy przede wszystkim od terminowego skompletowania dokumentów w Urzędzie Stanu Cywilnego oraz parafii.

Najważniejsze formalności i dokumenty niezbędne do zawarcia związku:

• zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa wydane w kraju pochodzenia cudzoziemca,
• prawomocne orzeczenie sądu rejonowego zwalniające z obowiązku złożenia zaświadczenia, gdy jego uzyskanie jest niemożliwe lub nadmiernie utrudnione,
• urzędowe przekłady dokumentów wykonane przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę Ministerstwa Sprawiedliwości,
• obecność tłumacza przysięgłego w urzędzie oraz podczas ceremonii, jeśli któreś z narzeczonych nie posługuje się biegle językiem polskim,
• spisanie protokołu przedślubnego w kancelarii parafialnej na trzy miesiące przed uroczystością,
• uzyskanie dyspensy od biskupa diecezjalnego w przypadku wystąpienia przeszkód kanonicznych, takich jak brak chrztu lub inna przynależność wyznaniowa.

Nawet przy wystąpieniu przeszkód wyznaniowych ślub w Kościele katolickim pozostaje w pełni możliwy do zrealizowania. Warto rozpocząć wszystkie starania z dużym wyprzedzeniem, aby uniknąć stresu związanego z czasem oczekiwania na decyzje sądowe lub kościelne.

Co wybrać ślub konkordatowy czy ślub cywilny?

Wybór formy ceremonii zależy przede wszystkim od Waszego światopoglądu – każda ze ścieżek wiąże się z odmiennymi wymogami prawnymi i organizacyjnymi.

Ślub cywilny to wariant całkowicie świecki. Narzeczeni decydujący się na Urząd Stanu Cywilnego zyskują przede wszystkim prostotę i oszczędność czasu. W tym przypadku nie trzeba spełniać żadnych kryteriów wyznaniowych, a formalności sprowadzają się do złożenia zapewnienia o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa oraz uiszczenia opłaty skarbowej. Cała procedura przebiega sprawnie, terminowo i bez zbędnego stresu.

Dla osób wierzących naturalnym rozwiązaniem pozostaje ślub konkordatowy. Łączy on ceremonię sakramentalną ze skutkami cywilnoprawnymi, dzięki czemu nie musicie organizować dwóch odrębnych uroczystości. Przysięgę małżeńską składa się w kościele przed duchownym, a państwo automatycznie uznaje prawną ważność zawartego związku.

Ścieżka ta wymaga jednak znacznie wcześniejszego planowania i większego zaangażowania formalnego. Poza odebraniem zaświadczenia z urzędu stanu cywilnego niezbędne jest dostarczenie metryk chrztu i bierzmowania, odbycie spotkań w poradni życia rodzinnego oraz ukończenie nauk przedmałżeńskich, które trwają nierzadko od kilku tygodni do paru miesięcy.